โอบกอดด้วยรอยยิ้ม

เขียนโดย : สุจิตฏา วิเชียร (นักเขียนอาสา ธนาคารจิตอาสา)
ตีพิมพ์ใน : “สารัตถะ” จดหมายข่าว สถาบันโยคะวิชาการ เดือนเมษายน 2557

เคยไหมที่ต้องไปติดต่อธุระปะปังกับองค์กรใดสักองค์กรหนึ่ง แล้วพนักงานในองค์กรนั้นปฏิบัติต่อเราราวกับเป็นศัตรูกันมาแต่ชาติปางไหน ฉันเคยเจออะไรแบบนั้น  และนั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่าวันนี้ฉันโชคดี

วันนี้ธนาคารจิตอาสาจัดอบรม อาสานักเขียน เพื่อบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งการเขียนในหัวใจของเหล่าอาสา  นัยว่าการเขียนเป็นอีกช่องทางหนึ่งในการสื่อสาร  เพื่อเผยแพร่เรื่องราวดีๆ ให้คนในสังคมได้รับรู้  เผื่อว่าใครที่กำลังท้ออาจได้รับกำลังใจในการทำสิ่งที่ดีๆ ต่อไป

10007429_694682220554659_570516854_n

การอบรมครั้งนี้มีกติกาไว้ว่าผู้เข้าร่วมอบรมจะต้องลงชื่อสมัครมาก่อนล่วงหน้า  และส่งผลงานหนึ่งชิ้นเพื่อพิจารณา  และนั่นเป็นที่มาของความรู้สึกประหม่าของฉัน  เพราะฉันมาด้วยเหตุปัจจัยอื่นจึงไม่ได้ทำตามกติกานี้ แม้ในใจนั้นจะรักการเขียนเป็นทุนอยู่แล้ว

ระหว่างเดินมาฉันจึงได้แต่ตำหนิความไร้กาลเทศะของตัวเองอยู่ในใจ แต่แล้วเมื่อเจอเจ้าหน้าที่ที่ดูแลกิจกรรมครั้งนี้ รอยยิ้มแรกเจอของเธอช่วยปลอบประโลมความประหม่าในหัวใจของฉันได้เป็นอย่างดี ทั้งดวงตาของเธอก็แสดงความเป็นมิตรจนฉันเริ่มคลายกังวล แถมยังช่วยกุลีกุจอหาที่นั่งให้อีก

ฉันรู้สึกขอบคุณเธอนัก และไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่ เธอกำลังหว่านเมล็ดพันธุ์บางชนิดลงในหัวใจฉันแล้ว และมันมีพลังมากพอที่จะทำให้ฉันอยากส่งต่อสิ่งนี้ลงไปในหัวใจของผู้ที่ได้พบเจอบ้าง

10013973_694682607221287_293855810_n

เธอทำให้ฉันนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาก่อนหน้า ในหลายๆ องค์กรที่ฉันเคยเจอะเจอ ที่คงเป็นปกติที่เจ้าหน้าที่ประจำองค์กรนั้นๆ ต่างก็มีงานนานาให้ทำวุ่นวาย ซึ่งไม่ต่างจากเธอ แต่จะต่างกันก็ตรงที่แม้จะเหนื่อยแค่ไหน ยุ่งยากสักแค่ไหน เธอก็ไม่ได้ส่งภาษา ไม่ว่าจะภาษาพูด หรือภาษากาย ให้ผู้ที่มาติดต่อรับรู้ได้ถึงความรู้สึกในด้านลบเลย

มิหนำซ้ำยังทำให้เขาได้รับความประทับใจกลับไปอีก

โบราณว่าไว้  “ดวงตาเป็นหน้าต่างของดวงใจ” ฉันใดก็ฉันนั้น เจ้าหน้าที่ในแต่ละองค์กรก็เป็นหน้าต่างขององค์กรนั้นๆ เช่นกัน

1510671_694682763887938_1445290363_n

ลองนึกภาพเล่นๆ ว่าหากบ้านนี้เมืองนี้  มีการต้อนรับกันด้วยความเป็นมิตร พร้อมที่จะโอบกอดผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม การติดต่อสื่อสารกันในชีวิตประจำวันของเราก็คงรื่นรมย์ไม่น้อยเลย และฉันเชื่อในพลังของการส่งต่อ

สิ่งดีๆ เมื่อเกิดขึ้นกับหัวใจสักดวงหนึ่งแล้วมันจะไม่หยุดเพียงแค่นั้น
แต่จะส่อต่อๆ กันไป
ไม่รู้จบ.

1970439_694682767221271_11811276_n

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s